Archiwum dla maj 18th, 2008
Mistrz i miernota
Jest popularna dość opinia, na szczęście nie dotycząca wszystkich krytyków filmowych i teatralnych, że zostają nimi ci, którzy nie sprawdzili się jako reżyserzy lub aktorzy – i niespełnione ambicje każą im zająć się krytyką – dla odreagowania. Rzeczywiście – gazety, szczególnie te codzienne są pełne „eurydytów”, którzy zapatrzeni głównie w siebie, w swoje ego – nie potrafią zrozumieć i zrecenzować obrazów, które przekraczają ich zdolność percepcji.
Pół biedy, kiedy „recenzent” zajmuje się dziełem artysty i każdy, kto chce, wyrabia sobie opinię na podstawie własnego oglądu, własnego zdania i wrażliwości. Gorzej jest wtedy, kiedy pan krytyk wychodzi poza obszar sztuki – i wykonuje zadania zlecone, mające zdyskredytować twórcę z innych przyczyn, niż artystyczne.
Andrzej Wajda otrzymał tytuł Człowieka Roku 2008, nadawany przez „Gazetę Wyborczą”. Jest dziesiątym laureatem tej nagrody, po takich postaciach, jak Javier Solana, Siergiej Kowaliow, Joschka Fischer, czy Zbigniew Brzeziński. Wajda otrzymał tą nagrodę za całokształt swojej twórczości, co zaakcentował w swojej laudacji do nagrody prof. Janusz Tazbir, przypominając zasługi Wajdy w kreowaniu pamięci narodowej. Dyskusje narodowe, wokół takich filmów, jak “Lotna”, “Popioły”, “Kanał” – czy ostatni film – „Katyń” – to jest właśnie poza artystyczny wkład Wajdy w życie społeczne.
„Katyń” jest solą w oku tak zwanych „genetycznych patriotów”, sierot i miernot tak zwanej IV RP. Wajda jest oskarżany przez nich, że jego film jest nazbyt uładzony, że nie jest jednoznacznie antyrosyjski.
