Azrael – zwykłe pisanie

W marcu tego roku minęła 5 rocznica rozpoczęcia wojny irackiej. Wojny o prawa demokracji, jak chcę tego Amerykanie, wojny w obronie amerykańskiej dominacji na Bliskim i Środkowym Wschodzie, wojny z Al Kaidą – lub wojny o ropę – jak coraz częściej się pisze i mówi.

O ile bezpośrednie uderzenie w Afganistan i bazy Al.-Kaidy można by uznać za całkowicie uzasadnione, oraz (gdyby rzeczywiście zostało to do końca przez Busha i Rumsfelda wygrane) przyczyniłoby się do ograniczenia terroryzmu na Świecie – to już uderzenie w Irak nie da się po tych pięciu latach obronić ani z punktu bezpieczeństwa światowego oraz Europy i Polski.

Polityka amerykańska, tworzona bazie doktryny „eksportu” demokracji na grunt kulturowy i religijny islamu, przyniosła skutek wprost przeciwny do zamierzonego. Terroryzm nie osłabł – on został wzmocniony, i tak jak każdy ruch rozproszony i tropiony ma wiele oblicz i zdolność przystosowania się do lokalnych warunków - nie omalże mimikry.

Przypomnijmy, że jednym z powodów takiego powodzenia zamachów 9/11 było, to, że wywiad amerykański położył zbyt duży nacisk na elektroniczną formę inwigilacji środowisk terrorystycznych, oraz brak bieżącej pracy operacyjnej, czyli wywiadu osobowego i białego wywiadu. Należy sądzić, że ze względów kulturowych, etnicznych – i wzrostu sprawności terrorystów – nic się w tym zakresie nie poprawiło.

W dniu wczorajszym obejrzałem w TVN24 film dokumentalny, pokazujący ciemnie kulisy tej wojny. Kulisy już dość powszechnie znane, lecz dość skutecznie przez polityków – i niestety też media – szczególnie w Polsce – zagłuszane.

Chodzi o sprawę tajnych więzień CIA na terenie krajów trzecich (poza USA, Irakiem i Afganistanem) – w tym na terenie Unii Europejskiej – także Polski.
Film był doskonale zrobiony – logicznie pokazywał metodologię działania systemu wiezień i tak zwanego Guantanamo Express”, czyli flotylli samolotów CIA, które służyły jako transport więźniów po praktycznie całym Świecie. Nie rozdrabniał się na wiele wątków, lecz poprzez logiczne, precyzyjne pokazywanie wątków i mechanizmów pokazał cały scenariusz nielegalnych działań.

To, że do walki z terroryzmem konieczne jest używanie rozwiązań, delikatnie mówiąc, niestandardowych – jest oczywiste. Nie oznacza to jednak zgody na działania pozaprawne – nie tylko myśl prawa międzynarodowego, czy danego państwa – lecz również praw człowieka.

Film opisywał na przykładzie dwóch obywateli – jednego niemieckiego (Khaled el-Masri), pochodzenia irackiego i drugiego, brytyjskiego, pochodzenia pakistańskiego – mechanizm działania tego systemu tajnych operacji, opierających się o porwania, miejsca odosobnienia, więzienia i, niestety, tortury.

Jednym z bohaterów tego filmu było lotnisko, w owym czasie w gestii wojska, w Szymanach na Mazurach, w pobliżu bazy polskiego wywiadu w Starych Kiejstutach.

Sprawa nie jest oczywiście nowa – już na jesieni 2005 roku pojawiły się informacje, że na lotnisku tym lądowały kilkakrotnie samoloty dyspozycyjne (Gulfstream) oraz raz samolot Boeing, które były własnością prywatnych firm – ale nie zwykłych firm, lecz będących przykrywkami CIA. Samoloty te lądowały, następnie podjeżdżały pod nie samochody z bazy polskiego wywiadu, furgonetki z zaciemnianymi oknami. i zabierały gości…Obsługa lotniska miała zakaz zbliżania się do samolotów.

W filmie pokazano, że oba samoloty – Gulfstream o numerze N 379P i Boeing N 313P, latające w barwach firmy Premier Executive Transport, były wykorzystane transporcie wspomnianych więźniów. Latały one po całej Europie – a uwaga i zainteresowanie internautów, obserwujących ich starty i lądowania pozwoliła na postawienie wniosków, że służyły one do przewozów więźniów – pomiędzy tajnymi więzieniami. I tak udało się powiązać lądowanie w Skopie, w Macedonii, z porwaniem obywatela brytyjskiego, podejrzanego o działalność na rzecz Al Kaidy.

W filmie znalazły się opisy przesłuchań i tortur, jakimi byli poddani obywatele Niemiec , i Wielkiej Brytanii, w celu wymuszenia na nich zeznań o współpracy z Al Kaidą. I logika powiązań, zeznań i wywiadów z tymi ludźmi i ich rodzinami, oraz zebrany materiał każe postawić tezę, że samoloty te przewoziły więźniów – być może również do więzienia w Starych Kiejstutach.

W dokumencie wypowiadała się także Mariola Przewłocka – jedyna chyba osoba, jak do tej pory, która nie boi się mówić otwarcie o tym, co widziała. A widziała tyle, że wystarczy to do tego, aby poważnie się zastanowić nad tym, czy działania polskich władz, polityków, służb specjalnych nie wymagają przypadkiem szerszego wyjaśnienia i omówienia. Między innymi widziała wysiadających z samolotów ludzi, którzy, jak pokazały inne dowody i nagrania pokazane w filmie – byli członkami grupy zajmującej się przesłuchaniami.

Polska w latach 2002 – 2003 kiedy miały miejsce wspomniane lądowania nie była jeszcze członkiem Unii Europejskiej – ale była członkiem NATO. Dlatego loty i postoje amerykańskich samolotów na mazurskim lotnisku są tak ważne.

Unia Europejska interesuje się tymi sprawami od dawna. Jesienią 2006 roku powołana została specjalna komisja Parlamentu Europejskiego, pod przewodnictwem Carlosa Coelho, mająca zająć się wyjaśnieniem doniesień nie tylko prasowych o tajemniczych lotach samolotów CIA. Komisja był w listopadzie tego roku w Polsce i dokonała przesłuchań polityków, pracowników administracji państwa oraz dziennikarzy.

W skład komisji weszło 13 posłów PE, w tym trzech z Polski. Delegacja chciała się spotkać w sumie z dwudziestoma osobami, z czego aż 11 odmówiło. Między nimi byli również dziennikarze, co dla mnie jest nad wyraz dziwne, między innymi Sylwester Latkowski – znany dziennikarz śledczy, znany z doskonałych źródeł. . Inne osoby, które uchyliły się od spotkania z Komisją PE, to, między innymi;

Andrzej Barcikowski, szef ABW w latach 2002-2005, poseł Marek Biernacki, przewodniczący Komisji Służb Specjalnych, poseł Jerzy Szmajdziński, minister ON w latach 2001-2005. To ostatnie nazwisko jest szczególnie ważne w tej sprawie.

Zeznania złożył Jarosław Giziński, dziennikarz, „Newsweek Polska”, który stwierdził przed komisją, że istnienie więzień CIA w Polsce zostało potwierdzone przez „wysokiego rangą członka polskiego rządu”, w trakcie zbierania materiału do artykułu prasowego, który zamieścił w roku 2005.
Jarosławowi Gizińskiemu nie udało się uzyskać od władz informacji na temat lotów CIA, o których wspomniano w sprawozdaniach instytucji badających te zarzuty.

Inny dziennikarz, z olsztyńskiego oddziału TVP, Adam Krzykowski (który, jak się wydaje, ma najgłębszą wiedzę, co się w Starych Kiejstutach działo), powiedział parlamentarzystom, że z informacji uzyskanych od funkcjonariuszy Służby Granicznej. odpowiedzialnych za lotnisko w Szymanach, wynikało, że w samolocie Boeing 737, który odbył międzylądowanie na lotnisku w Szymanach w dniu 22 września 2003 r. było w sumie 12 osób – oprócz załogi także 5 pasażerów, określających siebie mianem biznesmenów. Byli to ci sami ludzie, których widziano w Palma de Majorca, w Kabulu, w Kopenhadze, w Rumunii i bazie amerykańskiej w Ramstein, w Niemczech… a także w Skopie.

Z informacji przedstawionych przez Adama Krzykowskiego, uzyskanych od funkcjonariuszy SG, wynika , że pasażerowie Boeinga N313P byli wysokiej rangi urzędnikami CIA.

Komisja Parlamentu Europejskiego spędziła w Polsce kilka tygodni. Inne zeznania, w tym wspomnianej już Marioli Przewłockiej, nadzorującej w latach 2002 – 2003 lotnisko w Szymanach, wskazują, że przez Polskę przechodził szlak przerzutowy amerykańskiej CIA Szlakiem tym transportowano więźniów, talibów, ale jak się okazuje z szerszych opracowań – nie tylko, bo najprawdopodobniej nie zawsze legalnie ujętych ludzi podejrzanych o udział w Al. Kaidzie – do amerykańskiej bazy i więzienia w Guantanamo na Kubie. I komisja w swoim opracowaniu sugeruje, że na terenie naszego kraju mogła istnieć placówka, w której przesłuchiwano więźniów. Być może przy zastosowaniu tortur.

To jednak nie jest wszystko w tej prawie.

Obok Parlamentu Europejskiego swoje dochodzenie w tej sprawie prowadziła także Rada Europy. W połowie 2007 roku szwajcarski senator, Dick Martin przedstawił raport, w którym zawarł konkluzję, że Marek Siwiec, do roku 2005 szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego, musiał wiedzieć o działalności więzień CIA na terenie Polski i że był koordynatorem projektu.

Marek Siwiec oczywiście zaprzeczył tego rodzaju doniesieniom. Wcześniej również były prezydent, Aleksander Kwaśniewski, oraz minister obrony narodowej rządu Leszka Millera, Szmajdziński, zaprzeczyli, że na terenie Polski miały miejsce jakiekolwiek nielegalne operacje – w tym działania tajnych więzień.

Niestety, w obliczu coraz większej ilości informacji, jakie pojawiają się w mediach - dziwne, że głównie za granicą – teza obecnego wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego nie da się obronić.

W styczniu tego roku duńska telewizja pokazała film pod tytułem CIA’s danske forbindelse (Duńskie powiązania CIA).

Okazuje się, że samoloty CIA wciąż wożą więźniów. Zmieniły tylko trasy i lotniska. Duńczycy dotarli do nowych faktów i odkryć nowy sposób działania „Guantanamo Ekspres”. Przewóz więźniów odbywa się pod przykrywką rozmaitych prywatnych przedsiębiorstw. Piloci CIA występują pod fałszywymi nazwiskami, a kontakt z nimi Agencja utrzymuje poprzez skrzynki pocztowe. I zamiast Szyman portem przerzutowym stał się grenlandzki Narsarsuaq. Samoloty przewożą domniemanych terrorystów z krajów, gdzie zostali pojmani, do takich, gdzie legalnie można ich było poddać torturom. Zamiast do Polski, Rumunii czy do Hiszpanii – wożą ich do Syrii Pakistanu, Azerbejdżanu czy Uzbekistanu.

Grenlandczycy i Islandczycy, na terenie której również lądowały samoloty, zdecydowali się na własne dochodzenie w tej sprawie. Czas również na Polskę

Sprawa jest poważna – ponieważ dotyczy łamania praw człowieka, które są fundamentem działania Unii Europejskiej – i to być może przez jej wysokiego funkcjonariusza, wiceszefa Parlamentu Europejskiego – polskiego eurodeputowanego, Marka Siwca.

Jeżeli więźniowie CIA byli w Polsce przetrzymywani i być może torturowani – oznacza to złamanie artykułu 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, której nasz kraj jest sygnatariuszem, która zakazuje nie tylko tortur, ale także wszelkiego “nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania”.
Podobnie mówi artykuł 7. Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych ONZ oraz Konwencja w sprawie Zakazu Tortur.

Sprawa ma wymiar bardzo znaczący, bo jeżeli by się okazało, na podstawie raportu Dicka Martina, że poseł Siwiec wiedział, że w Polsce były przetrzymywane nielegalnie osoby, to jest on winny zatajenia tego rodzaju informacji, co jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na tortury. Przetrzymywanie w Polsce osób, obywateli Unii Europejskiej, porwanych, tak jak w przypadku Khaleda el-Masri, można uznać za torturowanie. Zatajanie tego rodzaju informacji jest współdziałaniem w przestępstwie.

Oczywiście – posła Marka Siwca chroni obecnie immunitet, który nie pozwala nawet na przesłuchanie go bez zgody PE, nie mówiąc o uchyleniu tegoż – ale w przypadku, kiedy reprezentanci pokrzywdzonych przed działania służb specjalnych zwróciliby się do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka o zajęcie się tą sprawą - zapewne doszłoby do uchylenia immunitetu. Tym bardziej, że opisane sprawy miały miejsce w czasie kiedy Siwiec nie był posłem.

Jeszcze w 2005 roku gazeta “Washington Post”, piórem swojej specjalistki od służb specjalnych Dana Priest, pisała o tajnych więzieniach CIA w Europie Wschodniej. Human Rights Watch ds. terroryzmu, głosem Johna Siftona potwierdziła, że ma dowody, iż samoloty używany przez CIA do przerzutu więźniów lądowały w 2003 r. w Polsce.

Skupiłem się na osobie Marka Siwca w artykule, dlatego, że jest on obecnie najbardziej znaczącym politykiem, który w tamtych czasach pełnił funkcje państwowe. Ale tak naprawdę sprawa rozgrywa się pomiędzy czterema osobami; Aleksandrem Kwaśniewskim, Markiem Siwcem, Jerzym Szmajdzińskim i Markiem Dukaczewskim, ówczesnym szefem Wojskowych służb informacyjnych.

Ta „czwórka do brydża” musiała wiedzieć, kto i po co lądował w Szymanach.

Azrael