Myli sie jednak autor twierdzac ze sytuacja ta ulegla by zmianie w momencie powrotu niemieckiej administracji. POlecilbym mu udanie sie do Cottbus i spacer po starowce. Wybudowanej po czesci na nowo przez dumnych mieszkancow z NRDowskiej wielkiej plyty. Po zburzeniu zabytkowej architektury. Stan ten zostal po 1990 roku utrwalony. Utrata kultury jest zjawiskiem bezpowrotnym. A rewaloryzacja krajobrazu najbardziej kosztownym zabiegiem jaki mozna sobie wyobrazic, warunkiem sukcesu jest jednak nie tylko posiadanie pieniedzy lecz rowniez wola mieszkancow.

Abulafia - cokolwiek przesadzasz pisząc że “Ziemie Zachodnie były od wieków kością niezgody w stosunkach polsko-niemieckich”. Nawet pobieżne przeglądnięcie atlasu historycznego pokazuje że nasza zachodnia granica była praktycznie niezmieniona od Jagiellonów (a może nawet Kazimierza Wielkiego) do rozbiorów. Przez ten czas Rzeczpospolita prowadziła boje o Moskwę, Inflanty, Podole… a nawet o takie pierdoły jak używanie tytułu króla szwedzkiego przez Wazów. Tymczasem nikt nawet nie wpadł na pomysł walki o ziemię, które jak sugerujesz miałyby być “kością niezgody”. Bo po prostu nią nie były.

Od 1945 roku przez kilka długich lat Rosjanie systematycznie wywozili z Ziem Odzyskanych torowiska, kompletne węzly kolejowe, fabryki, elementy infrastruktury nadające się do przeniesienia na teren ZSRR w ramach zabierania łupu wojennego. Protesty Plaków i stwierdzenia w rodzaju, że przecież trzeba będzie to odbudować, że zabierają swoim, zbywalli pogardliwym milczeniem.
Jeszcze w latach siedemdziesiątych można było w okolicach Baku zobaczyć wywiezione rdzewiejące instalacje z fabryk chemicznych w Oświęcimiu (bodajże IG Farben). II wojna światowa trwała jeszcze na tych terenach przez kilka długich lat w formie dewastacji całej gospodarki, bo była niemiecka.

Na to wszystko nałożyło się przesiedlenie milionów Polaków z kresów wschodnich, wybicie ogromnej części inteligencji, centralizm w gospodarce regulujący po 1948 r. wszystko aż do produkcji kwaszonych ogórków w beczkach (taka pozycja była przez kilka lat w Planach Rocznych Centralnej Komisji Planowania z lat pięćdziesiątych), brak samorządności i mnóstwo innych przyczyn, których wypisanie wyczerpałoby pojemność wielu tomów. Dlatego zalecam ostrożność w ferowaniu wyroków w rodzaju pogardliwego Polnische Wirtschaft.

Na koniec jeszcze jedna uwaga.
Od lat międzywojennych upłynęło już prawie stulecie. Oceniać stan polskiej gospodarki na podstawie porównania z tym, co pozostało po Niemcach, w kontekście powszechnego dostępu do internetu, samochodów, pracy w wielkich ośrodkach miejskich, które jako jedyne zapewniają wielką wydajność pracy, utrzymywanie tamtego modelu rozwoju straciło sens, nie mówiąc o tym jak wielki wpływ miał ten model na dewastację środowiska naturalnego przez jego gwałtowną urbanizację. Chyba już pora zacząć rewidować swoje poglądy w tym zakresie i przestać epatować polską niezdolnością do kontynuowania tamtych trendów. Nie dość że kosztownych to i nieefektywnych. Dzisiaj nie ma chyba sensu utrzymywanie sztywnej infrastruktury kolejowej, jeśli nawet najubożsi są w stanie kupić używany samochód i przemieszczać się po okolicy według własnego uznania.
Wiem co mówię, bo mam częsty kontakt z ludźmi mieszkającymi na Kurpiach, które do niedawna były synonimem powszechnej nędzy. Kto jest niezdolny do inicjatywy, temu nawet i 10 pociągów dziennie nie pomoże, choćby i w każdej wsi wybudowano perony z Włoszczowy.

Przepraszam, że tak długo, ale sierdzi mnie jednostronne patrzenie na problemy tego świata.

Artykuł Ras Fu Fu jest niewątpliwie ciekawy, czuję jego frapujący klimat, wszak mówi o świecie, który przemija bezpowrotnie, ale czynić zarzuty Polakom, że nie kontynuują tego modelu i nie próbują przywrócić tamtego świata, to trochę nadużycie. Tak sądzę. To już nie tamte warunki rozwoju. Dysponujemy już kompletnie innymi możliwościami wynikająmi z nieprawdopodobnego skoku technologicznego w naszym życiu, który powoduje, że nie ma sensu wracać do tamtych rozwiązań. Zresztą jaki sens przywracać życie starym operom, liniom kolejowym, czemuś tam jeszcze, jeśli pracę można świadczyć przez internet, nie ruszając się z domu, kulturę łykać przez internet, sprawy urzędowe i bankowe załatwiać przez internet z domu, uczyć się przez internet w domu itd. itp. Jeszcze kilka lat i cała tamta infrastruktura psu na budę się zda. Jeśli już inwestować to właśnie w powszechną komunikację. Wtedy wszyscy bez względu na statut majątkowy będą mieli równy dostęp do pracy, wiedzy, kontaktów itd. A jaka to ulga dla zdewastowanego środowiska!

Mój wpis to trochę jak posadzenie na jeża - odświeża. Żebyśmy nie zamykali się w nostalgii za odchodzącym światem. Bo najciekawsze dopiero przed nami. Amen. Bezlitośnie stary Petrel.

Poza tym generalizowanie przesiedlonych mieszkańców kresów wschodnich i sprowadzanie ich wyłącznie do chłopstwa o niskim poziomie intelektualnym - wygląda mi na stereotyp “Samych swoich”. Oczywiście sowieci przetrzebili inteligencje kresów wschodnich w czasie swojej okupacji działaniami NKWD ale pamiętajmy że mieszkańcy Wileńszczyzny, Grodzieńszczyzny, a szczególnie okolic Lwowa charakteryzowała się w II Rzeczpospolitej jak i wcześniej wysokim poziomem intelektualnym. Byli tam ludzie przedsiębiorczy, budujący manufaktury, tak wychwalane przez autora osiedla ze szkołami, lecznicami, transportem. Oczywiście odległość od uprzemysłowionego Śląska z jego zasobami kopalin powodowała inny charakter przemysłu, inne wymogi transportowe.

Moją niezgodę budzi ten artykuł również gdy patrzę na to jaki poziom reprezentuje sobą Polska zachodnia względem Polski wschodniej obecnie. Spójrzmy choćby na Poznań, na Wrocław. Spójrzmy na kogo głosuje Polska zachodnia i wschodnia. kolejne pytanie - gdzie jest 90% nowych autostrad ? Gdzie lokalizuje się większość inwestycji technologicznych ?

A upadek średnich i małych miast jest sprawą wynikiem takiej a nie innej polityki, sytuacji gospodarczej. PRL zamiast skomunikować małe miasta budował w dużych miastach wielkie osiedla (z których część stała się obecnie swoistymi fawelami) a w małych i średnich miastach umieszczał pojedynczą fabrykę która do tego warunkach wolnorynkowych nie miała nawet minimalnych szans na przetrwanie. Na dokładkę przy takiej fabryczce budowano technikum które szkoliło wyłącznie do pracy w tej fabryczce.

Dodajmy do tego że brak dbałości o mienie poniemiecki był celowym i zamierzonym działaniem władz PRL gdyż celem było zatarcie śladów “jakiejkolwiek niemieckości tych ziem” tyle że realia nie pozwoliły zbudować nic specjalnego “polskiego” w to miejsce

Reasumując to PRL i jego sowiecka ideologia zniszczyły ziemie zachodnie, oraz doprowadziła do upadku małych społeczności oraz ruiny infrastruktury transportowej.
Niemcy nie mają tu żadnej cudownej siły sprawczej.

pozdrawiam